فواره بلند می شودبه خیال رهاییو سقوط می کندچون پرنده ای تیر خورده
با مویه بادآب حوض موج بر می دارد با برگ گل سرخ
۲۵فروردین ۱۴۰۱
ذرات نور در آوند های زمان و آیینه ها محو در تکرار بی پایان تودیده بگشا روشن می شود جهانوقتی سایه از تو می گیردوقتی زیباتر می شوی
* فروردین ۱۴۰۱